Biebrzański Park Narodowy - w trosce o bagna

Odnośniki

Ułatwienia dostępu

Biuletyn informacji publicznej

Change language

Banery z lewej strony

NATURA 2000
RAMSAR
Europarc

Treść

Ścieżka "Borek bartny"

Pierwsza barć.
Druga barć.
Kłoda wisząca.
Kłoda stojąca.
Kłoda leżąca.
Ul współczesny.

Znajduje się 5 km od leśniczówki Grzędy, przy szlaku czerwonym.  Poświęcona jest bartnictwu. Barcie i kłody na ścieżce są zamieszkane przez pszczoły. Ścieżka tworzy pętlę  o długości  250 m. Na jej trasie możemy zobaczyć kolejno: 2 barcie, 3 kłody - wiszącą, stojącą i leżącą - oraz ul. Kolejność ta odzwierciedla ewolucję barci we współczesny ul. Dzianie (tworzenie) tych barci trwało 2 dni i było wykonane tradycyjnymi narzędziami przez bartników z Baszkirii  (republika  Rosji z płd. Uralu). 

data: 04.08.2010

Dzianie barci i kłód na Grzędach przez bartników z Baszkirii.

Dzianie pierwszej barci. Fot. Adam Sieńko.
Wnętrze nowej barci. Fot. Adam Sieńko.
Fot. Adam Sieńko
Dzianie kłód. Fot. Andrzej Grygoruk.
Fot. Andrzej Grygoruk.
Wchodzenie do barci. Fot. Andrzej Grygoruk.

Lasy obecnych terenów Grzęd stwarzały dogodne warunki do rozwoju bartnictwa. W pobliskiej Puszczy Dybła w 1565 r. było 800 barci. Od XVIII w. barci w lasach było coraz mniej. Kawałki ściętego drzewa zastępowały stare sosny. Pojawiły się ule typy kłoda, stojące, a następnie leżące na ziemi. W 1839 r. w guberni augustowskiej naliczono 3 702 barci i aż 17 447 uli (zwanych pniami).
W XIX car zabronił chowu pszczół w lasach państwowych. Na Grzędach tym się nie przejmowano. Wiktoria Sadowska z Łubów, która przed 1943 r. mieszkała na uroczysku Pojedynek, wspomina:

„ A jakie tam dęby stojeli sliczności (…) A teraz gdzie się podzieli drzewa? sama drobnostka … Byli takie pnie. To pięćdziesiąt pni pszczół miał. W stodole to u nas na Pojedynku beczki miodu stojeli. Żydzi kupowali miód, przyjeżdżali, a wosk do kościoła wozili. To u Grabowych, u Piotra. Tam takie lipy stojeli. A co w lecie w tych barciach było miodu! A tam na Choszczewku taka barć stojała, że można było mieszkać… O, sie żyło, najlepiej sie żyło na Grzędach”
(Cytat za: J. Wierzbicka, Niedaleko od Rajgrodu: Polski Sybir, Rajgród 2003). 
 

Fot. Andrzej Grygoruk
Miód z biebrzańkiej barci. Fot. Andrzej Grygoruk
Sprawdzanie kłody. Fot. Andrzej Grygoruk.

Aktualności:

Brunatne wierzby

Brunatne wierzby
2017.07.25  -  W obrębie Basenu Środkowego Biebrzańskiego Parku Narodowego, na północ od Goniądza zaobserwowaliśmy zbrunatnienie liści wierzby szarej w kępach łozowych. Obszar objęty tym zjawiskiem szacujemy na około 280 ha.

Czerwcowe ,,bzykanie”

Czerwcowe ,,bzykanie”
2017.07.17  -  Po ostatnich burzach woda na bagnach przybrała. Komary wykorzystują to bezlitośnie mnożąc się na potęgę. Olsy obfitują w ową zgryźliwą hałastrę, a jedynym ratunkiem wydają się otwarte turzycowiska.

Sianokosy 2017 w Szuszalewie

Sianokosy 2017 w Szuszalewie
2017.07.08  -  Biebrzańskie Sianokosy dbędą się 9 września 2017 r. w Szuszalewie w okolicy kładki turystycznej przy drodze nr 673 (droga Dąbrowa Białostocka – Lipsk), powiat sokólski, gmina Dąbrowa Białostocka.

Zobacz także:

Banery z prawej strony

Ministerstwo Środowiska
Biebrzańskie Wieści
Pogoda doliny Górnej Biebrzy

Dane kontaktowe

Osowiec-Twierdza 8, 19-110 Goniądz

tel. +48 857380620, 857383000 wew. 233

fax +48 857383021

e-mail: sekretariat@biebrza.org.pl

Mapa

Mapa

Intranet

Stopka

CC 3.0: Biebrzański Park Narodowy
Projekt i Realizacja: extranet.pl
Idę do góry

Rozmiar czcionki

Wersja o wysokim poziomie kontrastu

Przełącz się na widok strony o wysokim kontraście.
Powrót do domyślnej wersji strony zawsze po wybraniu linku 'Graficzna wersja strony' znajdującego się w górnej części witryny.