Liczenie wodniczki

Dobiega końca liczenie wodniczki na Bagnach Biebrzańskich. Akcja koordynowana jest przez ornitologów z Akademii Rolniczej w Lublinie oraz pracowników Parku - Piotra Marczakiewicza oraz Piotra Dombrowskiego, a finansowana przez Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków w ramach projektu LIFE "Ochrona wodniczki w Polsce i Niemczech", współfinansowanego przez fundusz LIFE. Nie mały wkład wnieśli wolontariusze - studenci oraz absolwenci Akademii Rolniczej w Lublinie, którzy dzielnie znoszą trudy pracy na bagnach. A nie jest wcale łatwo, komary to nic, gdyż największy postrach budzą gzy. Jednakże wolontariusz zniesie wszystko, nawet kilkukilometrową wędrówkę w woderach przez olbrzymie kępy turzycy. A wszystko to w szczytnym celu, aby policzyć biebrzańską wodniczkę.

Wodniczka jest gatunkiem objętym ochroną ścisłą i wymagającym ochrony czynnej, dlatego też jej monitoring jest niezmiernie ważny. Głównym zagrożeniem dla tego gatunku w Biebrzańskim Parku Narodowym jest utrata siedlisk na skutek postępującej sukcesji drzew lekkonasiennych i trzciny. W ostatnich kilkudziesięciu latach proces ten uległ przyspieszeniu, bowiem zaprzestano wykaszania podmokłych turzycowisk. Zmiana typu siedliska niekorzystnie wpływa na liczebność wodniczki, która jako obszary lęgowe wybiera otwarte turzycowiska z dominującą turzycą tunikową.

Liczenie wodniczki wykonuje się wieczorem, gdyż szczyt dobowej aktywności tego gatunku przypada na krótko przed oraz niedługo po zachodzie słońca. Zliczane są śpiewające samce, których głos jest dość charakterystyczny i składa się z dwóch dźwięków "errr-dididi". Wodniczkę trudno jest zatem pomylić z innymi ptakami. Jednakże dla mniej wprawionych uszu polecam przesłuchanie nagrań i porównanie ze śpiewem rokitniczki, która zajmuje sąsiadujące siedliska.

W tym miejscu chcielibyśmy szczególnie serdecznie podziękować wszystkim uczestnikom badań, a w szczególności panu dr Grzegorzowi Grzywaczewskiemu oraz Szymonowi Ciosowi.



Literatura:
Ptaki (część II), Poradniki ochrony siedlisk i gatunków;
Przyroda Biebrzańskiego Parku Narodowego, Monografia 2005