|
|
O ŁOSIU
Łoś - kto to taki
Łoś należy do rodziny jeleniowatych i osiąga następujące wymiary: długość ciała wynosi od 2 do 3 m. Wysokość w kłębie nieco ponad 2 m. Masa ciała waha się od 350 do 500kg. Samice są mniejsze od samców.
Barwa sierści zależy od pory roku. W sezonie wiosenno - jesiennym barwa jest generalnie kolory rdzawobrązowego. Zimą suknia ciemnieje i wtedy zdecydowanie wyróżnia się jaśniejszy spód ciała, jaśniejsze kończyny oraz zad.
Samce - byki nakładają dwa typy poroża: łopaty i badyle.
Byka noszącego poroże w formie łopat nazywa się łopataczem. Jest to zdecydowanie rzadsza u nas forma. Byka noszącego poroże w formie badyli (przypominających nieco poroże jelenia) nazywa się badylarzem. W okresie grudnia i stycznia poroże jest co roku zrzucane. Stare osobniki mogą gubić poroże już w listopadzie. Nowe poroże wykształca się wiosną i wczesnym latem. Waga poroża zależy od wieku osobnika: młode wykształcają lżejsze formy, dojrzałe byki cięższe. Generalnie waga pojedynczej tyki waha się od jednego do kilku kilogramów. Łoś jest zwierzęciem stosunkowo długowiecznym, żyje 20 - 25 lat.
Jakie są zwyczaje łosia
Łosie są najaktywniejsze wczesnym rankiem i wieczorem. Wówczas najłatwiej je obserwować, kiedy wypasają się pośród turzycowisk. Ruja łosia tzw. bukowisko przypada we wrześniu (choć zależy to od pogody). Niektóre osobniki odzywają się już pod koniec sierpnia a inne z kolei jeszcze w październiku. Wtedy to można usłyszeć charakterystyczne, niezbyt głośne stękanie.
W maju samica, czyli łosza lub klępa rodzi najczęściej jedno młode - łoszaka choć dwa młode nie bywają rzadkością. Potomstwo pozostaje przy łoszy przez rok a nieraz dwa lata. Samce zazwyczaj żyją pojedynczo.
Łoś lubi pływać i doskonale nurkuje. W celu zdobycia ulubionych roślin wodnych łoś zanurza się na głębokość nawet do 5 m. Zimą łosie schodzą z bagien i najczęściej można zobaczyć je w lasach sosnowych. Wówczas to podstawę diety łosia stanowią kora i pędy sosny. Łosie ogryzają również korę i młode pędy osiki lub pędy brzóz i wierzb. W tym okresie, przekraczając drogi mogą stanowić niebezpieczeństwo dla uczestników ruchu drogowego.
Łoś - król mokradeł
Ulubione miejsce występowania łosia to tereny podmokłe i bagienne. Preferuje lasy bagienne, torfowiska z mozaiką zakrzaczeń wierzbowych. Jest on morfologicznie przystosowany do życia w takich środowiskach. Długie nogi - badyle - sprawiają, że łoś mimo pokracznej z pozory sylwetki doskonale porusza się po terenie błotnistym , wśród kęp turzyc.
Bagna Biebrzańskie to optymalne środowiska dla łosia. Dolina Biebrzy jest największą ostoją tego gatunku w Polsce. Żyje tu obecnie ok. 1400 osobników.
Kontakt
Wszystkich zainteresowanych akcją oraz przekazywaniem informacji o niebezpiecznych miejscach na drogach w dolinie Biebrzy, które często przekraczają łosie prosimy o kontakt z:
Artur Wiatr awiatr@biebrza.org.pl tel. (085) 738 0620
|
|
